Studnie (2017-2018)

Zafascynowana tym zjawiskiem zdecydowałam się pożyczyć stylistykę przypominającą selfie i zastosować w moich wielkoformatowych obrazach, nadając jej zupełnie nowy kontekst. 

W świecie social mediów i nieustannego wyścigu staramy się pokazywać tylko nasze dobre strony. Zdjęcia, które w tym celu tak często robimy i tak starannie wybieramy, są najlepszym dowodem, jak wielką wagę przywiązujemy do naszego wizerunku w sieci.

W serii ‘Studnie” postanowiłam odwrócić tę sytuację i stworzyć portrety tej ‘brzydkiej strony’. Wykorzystując zniekształcenie, niczym w obiektywie ‘rybiego oka’ pokazuję ludzi w różnych sytuacjach i stanach. Od zmieszania i złości po bycie na haju. To nie są selfie, które autor chciałby pokazać.. 

Z drugiej strony moim celem było pokazanie, że nawet w takich niepożądanych stanach i pod wpływem nieprzyjemnych emocji wciąż pozostajemy ludźmi. Te momenty są również częścią życia, tworzą pełny, żywy obraz współczesności i nie należy im zaprzeczać.

Forma okręgów ma przywodzić na myśl także kształt studni. Każdy człowiek jest na swój sposób jak studnia, do której zaglądamy, próbując poznać siebie nawzajem i naszą naturę.